Bhagavad Gita - Święta Księga hinduizmu. Bhagavadgītā, co tłumaczy się jako Pieśń Pana – skomponowana została prawdopodobnie między III a II w. p.n.e.
Ponieważ nie ma najmniejszego sensu zachęcać do jej lektury własnymi słowami, zacytuję tutaj o niej, kilka wypowiedzi, które padły z ust osób powszechnie znanych.
Albert Einstein:
Kiedy czytam Bhagavad-gite, jedno tylko pytanie zostaje bez odpowiedzi: w jaki sposób Bóg stworzył wszechświat. Wszystko inne wydaje się bez znaczenia.
Mohandas K. Gandhi:
Gdy opadają mnie wątpliwosci, gdy zewsząd przychodzi rozczarowanie i nie widzę już przed sobą choćby promyka nadziei, zwracam się ku Bhagavad-gicie. Odszukuje jakiś podnoszący na duchu werset i on zaraz przywraca mi uśmiech w przytłaczającym mnie smutku. Ci, którzy medytują o Gicie będą w niej odnajdywać co dzień nową radość i nowe znaczenie.
Arthur Shopenhauer:
Bhagavad-gita to najbardziej kształcąca i wzniosła księga jaka istnieje na świecie.
Ralph Waldo Emerson:
Zawdzięczam Bhagavad-gicie wspaniały dzień. To najpierwsza ze wszystkich książek; jak gdyby przemawiało do nas całe imperium, nic znikomego czy bezwartościowego, ale coś ogromnego, spójnego, tchnącego spokojem – głos pradawnej mądrości, która w innej epoce i innym klimacie zgłębiła już i rozwiązała te same zagadki, które nas dzisiaj dręczą.
A Ty co o niej sądzisz?
Zapraszam zatem do lektury:
Dodaj komentarz: